Nedir ve ne sağlar beden farkındalığı bizlere ?
Bedenimizin içerisinde ve dışarısında olanları fark etmemiz ve bunlara karşı uygun cevap verebilmemizle ilişkilidir bu kavram. Örneğin ormanda yürürken bir çalının kestiği bacağımızı fark edip kanamayı durduracak müdahale yapmamızdan, karnımızda hissettiğimiz hoş olmayan duyumların öğlen yediğimiz yemeğin bizi zehirlemiş olabileceğinden kaynaklı olduğunu ayırt edebilmekten tutun da çevreyle ilişki kurmamız gerektiğinde, beden uzuvlarımızı birbirleriyle uyum içerisinde kullanabilmeyi ve uygun performansı çıkarabilmeye kadar giden geniş bir kullanım alanı var aslında. Tenis oynamayı, piknikte etraftaki malzemeleri kullanarak bir masa oluşturmayı, ilk kez geçtiğimiz oldukça engebeli, yokuşlu ve tırmanma gerektiren bir yoldan ilerleyebilmeyi sağlar örneğin. Bazen bir sorunu çözerken kullandığımız yöntemler işe yaramadığında (bir koltuğu bir odadan diğer odaya taşırken kapıdan geçirmeye çalışmak gibi mesela) kendi konumumuzu ya da koltuğun pozisyonunu, stratejimizi revize edip yeniden planlama yapabilmemizi sağlar. Aynı zamanda duygularımız, düşüncelerimiz ve bunların bedenimiz ve davranışlarımız üzerindeki etkilerini fark etmekle ve diğer insanlarla sağlıklı iletişim kurabilmemizle de ilişkilidir dolaylı olarak. Yani aslında hem güvenliğimizi-sağlığımızı, hem günlük yaşamdaki fonksiyonelliğimizi hem de etkileşimimizi etkileyebilen kapsamlı, şemsiye bir terimden bahsediyorum. Eğer birbirinden apayrı gibi görünen örneklerle kafanızı karıştırdıysam belki sadece ‘bedenimizle olan ilişkimizin kalitesi’ de diyebiliriz bu kavrama ..
Ergoterapi ve özellikle duyu bütünleme desteğine ihtiyaç duyan çocuklarımda ‘beden farkındalığı’ zorlukları en çok karşılaştığımız durumlardan oluyor. Sakarlık denilebilecek davranışlar, bedeni organize etmede ve planlamada zorluklar, kendini yerlere atmalar, vurmalar gibi daha bir çok durumun da altından çıkabiliyor bu zorluk. Aynı zamanda çocuğun beden farkındalığı düşük olduğu için nasıl oyun kuracağını bilemeyip bu duruma tepki olarak oda içerisinde sağa sola koşarak kendini sakinleştirmeye çalışırken beni fark etmesi, benimle o anı paylaşması da zorlaşıyor maalesef..
Tipik gelişim gösteren bir çocuk ile beden farkındalığı üzerine çalıştıkça çocuk önce biraz daha yavaşlamaya, ya da çok yavaş ise biraz daha hareketlenmeye ve en önemlisi zamanla daha kolay etkileşim kurmaya başlıyor. Bedeniyle ilişkisi ve ona güveni arttıkça çevreye ve öğrenmeye yönelttiği ilgi ve dikkatinde de gelişmeler gözleniyor.
Peki bu zorluğun sadece miniklerimizde değil bizlerde de görülebildiği biliniyor ise acaba bizler bedenimiz üzerine çalıştıkça neler gelişirdi ? Karşımızdaki insanı yanlış anlama, hiç anlamama, çatışmaya meyilli olma gibi ilişkilerimizi zorlaştıran durumlar bile beden farkındalığımızdan etkilenir miydi acaba ?
Çocuklarla Duyu Bütünleme pratikleri gibi yetişkinlerle de Yoga pratikleri beden farkındalığı gelişimine destek verecek hareket yöntemlerinden yalnızca biri. Yoga hareketler içerisinde farkındalıkla geçişler yapmayı hedefliyor. Beden ve nefes gibi somut, takibi ve izlemi kolay araçlarımızdan yola çıkarak, zaman içerisinde duygular ve zihin gibi takibi zor araçlarımıza da hakimiyet geliştirmeyi, onları görmeyi, onlara farkındalıkla bakmayı ve izlemeyi hedefliyor.
Tüm bu bilgi ve düşüncelerden yola çıkarak oluşan sorum ise şu : Aynı çocuklarla terapi süreci gibi bizler de böyle bir hareket disiplini içerisinde kendi hızımıza ve o anki performansımıza saygı duyarak ilerlesek , çocuklara sunduğumuz anlayış ve alanı kendimize de sunarak farkındalıkla hareket etsek bedenimizde, bedene yapılan masajların, nefes çalışmalarının, durma ve orada kalabilme deneyimlerinin tadına vardıkça yeni pencereler ve oralardan bakma motivasyonu takip eder miydi acaba süreci ? Çalıştığım çocuklarda gözlemlediğim gibi bedenimiz duygularımıza, zihnimize ve hatta özümüze erişim sağlayabilmek, bağlantı kurabilmek için bir araç ve rehber olur muydu bizlere de ?..
Merak ve Sağlıcakla.
UYUMLANMA ÇABALARI ÜZERİNE 
Yorum bırakın